Ordovás (e R3)

Hai tempo que tiña almacenado nalgunha neurona escribir algo sobre Jesús Ordovás.
Como seguramente moitos saberedes en RNE, e por ende en R3, fixeron unha especie de reestructuración que máis ben parece unha limpeza étnica, o caso é que xubilaron a un montón de bos presentadores e críticos. E o tema é que tamén lle pasou iso a Jesús Ordovás que conducía o Diario Pop dende hai 25 anos, é dicir, dende que eu tiña 13 ou por aí. Un día escoiteino por casualidade e dende entón sempre procuraba escoitalo, sen fanatismos, sen preocupacións, simplemente escoitábao. Gracias a el aprendín moitas cousas de música, conformei os meus gustos e desenvolvín os meus criterios. Cando eu tiña 13 anos Aldeamuralla era un páramo cultural (hoxe tamén o é pero eu non vivo alí) e o Diario Pop era unha ventana fresca, entereime de que había movida, coñecín a Radio Futura, a Siniestro Total (en paz descansen), a Golpes Bajos, Sufin Bichos...., un día sonou algo importante, Los Planetas... Non é que me gustara todo o que el puña, nin moito menos: cando lle daba polo tontipop extremo e as bandas de gays-ultras ... pero sempre había algo interesante. Falaba o xusto, puña música.
Non coñezo ao tipo, pero sen dúbida téñolle que agradecer bos ratos e bos gustos.
Así que todas as semanas, manda carallo, nalgún momento acórdome do Diario Pop. Tamén hai que dicir que esto non é mérito del: as veces caigo en Disco Grande onde un empalagoso e estomagante Julio Ruíz non para de falar e de soltar rollos, poñer grupos de gilipollas pijos, guais e outra fauna ñoña ... en realidade non é un programa de música, é un programa rosa sobre músicos tontitos, a el encántalle. Así que por contraste lembro a Ordovás.
Manda Carallo.
Quedan os restos no myspace.

0,7%

Este Goberno está moi ben: incrementa a porcentaxe de cooperación ao desenvolvemento. Concretamente increméntase en 1´2 millóns de $. Supoño que o poden poñer así.

Actualizar

Actualizar algo é absurdo: cando algo está actualizado é que xa é pasado. A concepción lineal do tempo é o que ten.

Así que conto que fixemos na casa unha festa de cumpreanos á que N asistiu durmindo arriba. Queda así demostrado que se poden seguir facendo festas e tendo certa vida social.
Para ilustrar a festa busquei desesperadamente o video da canción Strong Culture de Asian Dub Foundation pero non o atopo por ningures, unha pena porque é moi inspiradora. Así que se alguén me suxire cómo colgar música no bló de xeito sinxelo e rápido....
Por outra parte fixen unha viaxe exótica: fun xantar a Hierrol coa Sociedade Patafísica do Atlántico, agora máis Atlántica que nunca inda que non se divise o mar, prácticamente, dende esa cidade (?). Exótico sen dúbida.

Lugares

Frank Bascombe, o protagonista do Periodista deportivo ou o Día da independencia esforzábase por repetirse que os lugares non significan nada. Pero esforzábase por algo. Chegamos a Aldeapequena e o desastre xa é visible. Visible dende un radio duns 80 km á redonda. Nunca xamais voltará a ser o mesmo e eu podería facer unha lista de lugares que si que significan algo para min.
Levo unha aspa cravada nalgunha parte e vaise quedar aí aloxada como esas balas que levan algúns vaqueiros nos westerns de antes. Molestará, doerá cos cambios de tempo. Para que non me moleste non mirarei arriba e ao sur, non mirarei ao Monte Gólgota.

Hai fillos de puta para os que os lugares non significan nada: algúns empresarios, os políticos e dende logo un rebaño de funcionarios incompetentes, servís e inmorais. Só quero que nos seus sonos se lles aparezan todos eses lugares.

Hoxe é o día de Acción de gracias

Un dos meus escritores contemporáneos favoritos, Richard Ford, publicou Acción de Gracias, se non me equivoco, hai un par de anos, agora publícanna en castelán. Así que correrei a mercala e non pararei pensando no momento de abrir o libro (que obrigado polo traballo e outras lecturas terá que agardar). Así que hoxe é un bo día, por suposto.
Acción de Gracias pecha unha triloxía precedida polo Periodista Deportivo e o Día da Independencia. Pero todo o demais é particularmente destacable: wildlife (por certo traducida espantosamente ao galego), ou de mulleres con homes. Igualmente é recomendable a súa selección de contos de Chejov ou a súa Antoloxía do Conto Norteamericano, nela, a introuducción de Ford é unha pequena e impagable clase maxistral sobre literatura e vida.

Gracias

Potros

Tras uns 20 días de intensidade doméstica, volto a Windland e case todo segue igual: os poltros xa naceron (non teño fotos), a herba está verde e os insectos sobrevoan a zona, hai follas nas árbores e unha parella de corvos xoga no aire. É moi tranquilizador ver os poltros novos, algúns deles deben ter a idade de N e xa corren moi ben.

O que non se pode dicir do secuestro en Somalia.

Sintoo polos traballadores que están secuestrados en Somalia e polas súas familias.

Pero

a cuestión é que pertencen a unha empresa que se adica a esquilmar os caladoiros en augas somalís con total impunidade, en definitiva empresas que esquilman augas de terceiros países ao módico precio de 0 Euros porque como non existe estado Somalí co que negociar e pagarlles polos dereitos a pescar nas súas augas. Total que saben ao que se arriscan.
Así que non é que estea a favor dos piratas pero digamos que eles van cobrar un imposto pola pesca nas súas augas.
Roubar recursos a estados inexistentes deste xeito é unha bonita forma de colonialismo (por non falar de que esquilman estes recursos).
Claro que logo sae a prensa e os partiños que temos por Galicia (e País Vasco) todos escandalizados polos piratas. Bueno, sí que estou un pouco a favor deles. Galicia e País Vasco: potencias colonizadoras ( pregúnten en Pescaboba).
Con terroristas non se negocia. Ou, depende.
España mobiliza fragata, embaixadores, negociadores do CNI.... non quedamamos en que non se negocia con terroristas/piratas??!! ah! se son negros non son terroristas, só piratas. Bueno, vale.

Destructor de adolescencias

Destructor de adolescencias. Parece un verso solto dunha poetisa adolescente tras descubrir que o seu mozo pégalla coa sua mellor amiga. Pero non, Desorde: o destructor de adolescencias. Se non o cren pásen por aquí. Poden descubrir que Desorde é de carne e oso, que emprega paraugas, trapichea con música e que inda por riba é máis simpático do que parece. Nunca o tería sospeitado. Para a próxima estarei hierático e algo gruñón.

De todos xeitos aproveito para presertarlles o bló de L&M que en realidade é o bló de E&E e os seus retoños. É unha idea boa e xeitosa. Disfrútenno.
Eu, en mode copiar ideas: esta mañán mentres M se duchaba eu bailei con N en brazos Ronroneando. Pode dicirse que é un novo xeito de afrontar as cousas: onte non fun ao concerto de Micah P. Hinson con JM pero bailo pola mañán con N. E a verdade é que Micah P. Hinson é bastante coñazo e deprimente.

Xeografía da desorde

España:
A nova é algo así: o Ministro de Economía, Pedro Solbes, para atallar a crise económica prepara rebaixas fiscais e axudas á construcción. Este é o problema do PP, que en realidade a dereita xa está gobernando, así que por qué non votarlle a un tipo simpático como Zapatero que gusta de rodearse de gays e mulleres?. E ise, en certo modo é o perfil que moitos españois desexan ter: tipos simpáticos, aparentemente tolerantes con gays, mulleres (!!) e así a peña rara (como se as mulleres non foran o 50%)... e por suposto de dereitas, oe, o meu que non mo toquen. O de aparente e tolerante dígoo a posta completamente: neso estou con Zizek.
A segunda historia é que Zapatero, capitalista/simpático e pragmático de profesión, cárgase a Cristina Narbona. Creo que non é particularmente relevante poñer o Ministerio de Medio Ambiente nun sitio ou noutro poero sí é grave a absorción por parte d Espinosa: atila dos mares, dos regadíos e do incumprimento da normativa ambiental.
Adeus ríos, adeus fontes, adeus regatos pequenos. qué máis se pode dicir?

Italia:
Se escollen a Berlusconi é por algo: fanfarrón, machista, delincuente, exhibicionista, fascista (asociado coa Liga Norte), reaccionario, populista..... non sei por qué nos costa admitir que é posible que a maior parte dos italianos se sintan así? peor para eles, que se fodan.

Galicia:
Amarás las Infraestrukturas por encima de todas las persoas, animales y cosas. Amén.
Amarás as Infraestrukturas por riba de tódalas persoas, animais e couas. Amén.

Sin que serva de precedente + Xunta.

Onte estiven nunha reunión na Xunta.
Por primeira vez e sen que serva de precedente: había un tipo competente.

Nota 1: O tipo en cuestión é contratado, non é funcionario.
Nota 2: O autor desta breve entrada non descarta a existencia de máis tipos/as competentes/as na Xunta pero el nunca os atopou.

Gran Mamut

Onte cazamos un gran Mamut. Non é que vaia a aportar gran cantidade de proteínas pero a cornamenta é un gran trofeo. Tamén é importante que este gran Mamut cazámolo nos, non a tribu da competencia. Agora queda o gran traballo de descuartizalo, etc pero sen dúbida é un gran paso como cazadores de Mamuts.
Vai ser verdade que os nenos veñen cun pan baixo do brazo, neste caso cun gran Mamut baixo do brazo.
Ademais onte, foi o día da República, así que

SAUDE E REPÚBLICA

Ronroneando

Realmente estou ocupado: cousiñas extra e tal por non mencionar o mundo da puericultura no que estou felizmente mergullado. Así que non escoitei ata onte (completo) Ronroneando, o último disco do Sr Chinarro, que unha vez máis é unha virguería.
Tamén é destacable que non poiden ir a ningún dos concertos que deu por aquí. Pero da un pouco igual.

New sensations.
Podería escribir un montón de chorradas de diferentes grados de noñez para tratar de describir emocións, sentimentos e sensacións pero mellor poñer unha mala foto desenfocada e listo.