Unha iniciativa xeitosa

Mira que me da mal rollito algunha desta peña pero por fin unha iniciativa interesante.
Lois Pereiro vive!

aquí: Cuspídeme enriba cando pasedes por diante do lugar onde eu repouse, enviándome unha húmida mensaxe de vida e de furia necesaria

Ou aquí: a inmersión no silencio é o que distingue ós que aman con espirito suicida dos que somentes son un soño breve.

Logo, viñeron os imitadores: esto é meu.

Vivir como Galegos: un cuarto?

Sarria (LU). Outubro 2007. Froitería do Gadis.

- E posme un cuarto de figos, que estean maduros - di a clienta.
-.... un cuarto?- A dependenta duns 18 anos diríxese a outra dependenta, maior- Qué es un cuarto?
- 250 gramos - di a outra dependenta
- Ah, claro, jaja, es que no tenía la chuleta por aquí....
-...


Feitos completamente reais: Gadis, vivir como galegos. Vos mesmos.

Ignoracia vs ciencia: Rajoy, ese lexendario heroe

Rajoy é un tipo ben espabilado, eh! agora vai e ponse a cuestionar o cambio climático porque llo dixo o seu curmao (que a estas alturas estará fuxido en Camboia como mínimo). Eche ben campechano, ho!.
Neste país hai que mellorar moito a educación porque ata un neno de primaria distingue tempo e clima e mesmo, se cadra, sabería dicir algo acerca do método científico.
Rajoy, un señor de provincias que pasaba por alí, tomou un vermú e púxose a falar, de hilillos, de clima/tempo.... supoño que neso consiste ser rexistrador da propiedade.
O que me consuela é que creo seriamente que nunca nunca nunca vai ser presidente.

Disorder From Joy Division- Los Planetas

Non coñecía esta versión. Son absolutamente fabulosos. A versión non é recente pois J tiña o pelo longo, estaba máis delgado e Kieran ainda era o baixista.

Radiohead - In Rainbows - Reckoner

Reckoner: creo que é a canción que máis me gusta do novo disco de Radiohead, In Rainbows.
Poñédea alta, pechade os ollos e disfrutade.

Conversas en desorde: porno

- ...
- A vida imita ao porno
- ...

Punset

Punset é á ciencia e a divulgación científica
o que Polpot aos Dereitos Humanos.


(xa está ben)

Os avogados escriben poesía

Efectivamente, ten razón un lector anónimo que deixou unha mensaxe no post anterior: Mayor Oreja declárase franquista e non pasa nada. A intelixente e divertida páxina de Aduaneiros sen Fronteiras pecha e parece como que pasou algo.
A historia ven porque a poetisa (sic) Yolanda Castaño, protestou por un xogo no que parece ser que aparecía ela (cuestión de imaxe, a min non se me parece), protestou a través dun avogado así que os Aduaneiros pechan.
Vale, efectivamente é posible que sexa cuestionable o uso da súa imaxe, é posible que o gusto dos comentarios sexa óptimo, etc. pero agora ben, o que é un auténtico DELITO, rollo adolescente e de gusto discutible é a web da popular public relations. A min polo menos daríame vergoña e pediríalle ao meu avogado que me denunciara. O meu alter ego o día que a descubriu mandou unha mensaxe aos amiguiños co seguinte texto:

estúpidamente deliciosa, deliciosamente estúpida.

Claro que o perfilador de morros tamén é de moi mal gusto e ninguén vai o cárcer por iso.
O que fode de todo isto é que inda por riba estamos facéndolle todos publicidade de gratis.

O dito:
coidado que hai nenos xogando

Eso, dime tu por qué

Mayor Oreja: quizáis poucos lembren que cando foi ministro de Aznar era un dos ministro máis valorados. A súa acción política consistía en condenar os atentados con indolencia e mirada vacuna unha vez que estos se producían. Ah!, era ministro do Interior. Agora recoñece ser franquista.
E aquí non pasa nada.
Por qué non se ilegaliza o PP??

Solicito que se ilegalize o PP ou que boten a ese individuo de xeito fulminante.

Porque non todo van ser rubias

Reafirmando identidades

Como parece que diso se trata, reafirmome na miña identidade.
Agora ben, como non sei moi ben cal é a miña identidade e ista, en calquera caso, ven determinada polo azar, todas se me dan bastante ben.
Claro que se poño que son da miña aldea: quedo como moi paleto, demasiado centrado, pouco aberto, e o fin e o cabo a miña aldea, se ben bonita, non é a máis bonita do mundo, ademáis hai casas onde abundan os tarados, etc. Se poño do Mundo pois non sería máis que outra gilipollez desas dos apóstoles do Bon Rollito, unha aberración, porque Chechenia está no mundo e eu non son de Chechenia nin putas ganas que teño de ir por alí. Oe, que non lles vaia mal, claro que non. Tampouco son de Laos, porque alí son todos un pouco orientais e eu non teño esa pinta... Así que non sei moi ben nada: as identidades son un lastre, se es sempre igual é aburrido, un traballo descomunal. Rajoy di que está orgullos de ser español, unha pena, o que se perdeu Burundi con este visionario.
Na xardín hai nenos xogando, coidado.

Plus Esperpento

Quizáis faga marque tendencia en moi pouco tempo: Unha política pregunta aos seus interlocutores (alleos á unidade de xestión administrativo-territorial) por qué non se aplica unha política aprobada por dita unidade de xestión.
Ignora ás súas competencias? é boba? é un novo truco político? deberíamos os cidadáns xestionar as administracións?, aplicar as políticas que aproban? cómo? invadíndoas.

Qué ven despois de esperpento?

Arbitrariedade

No Público, a arbitrariedade é fascismo de baixa intensidade.

Hai tantos motivos para pensalo: menos mal que choveu este verán.

Mercados

En realidade é todo dun aburrimento extremo.
Ibarretxe convoca unha especie de referendum, ou di que o vai convocar que é o que importa. Queda así ben, de cara aos fans máis recios do PNV, alimenta ao seu público, os seus clientes e diferencia o seu producto do de Imaz, que ten outros clientes. Logo sabe que todo iso é fume e que non vai pasar nada o que lle dará a oportunidade de laiarse do malo que é o estado español durante outros catro anos diante dos seus clientes. Zapatero ten a oportunidade de facer como que é un tipo dialogante pero firme. Os do PP montan en cólera sabendo que todo é un paripé pero alimentando así aos seus clientes e diferenciando máis ainda os seu producto de mercado.
Mentres, todos consiguen que se fale de Euskadi e os auténticos problemas queden a marxe para facer e refacer, cada un no seu chiringuito. Os medios de comunicación ocupan páxinas co culebrón que lles sae gratis.

O problema é que hai idiotas que cren que algo vai en serio: pobres, non entenden o mercado.

É un aburrimento, un deja vu, un bucle, o capitalismo aplicado á fantasía. Todos ganan.

Os novos cds ?

O disco novo de PJ Harvey, white chalk, é extrano. Creo que hai que escoitalo todo seguido, dende logo é diferente: a primeira impresión é que cambiou a guitarra polo piano. Pero o veredicto é que está moi ben, extranamente relaxante e algo anguriante. De todos xeitos merquei as súas Peel sessions, editado o ano pasado e que está realmente ben. Con guitarras.

Por outro lado, Radiohead teñen disco novo. A maior novidade é que se mercará por internet da súa web pagando o que un considere que merece. A ver cómo funciona pero eu creo que é unha boa idea.

Icíar Bollaín.

Mataharis. Recomendable. Estupendas. Supoño que será por ser case da mesma idade, pero síntome próximo dalgún extrano xeito a esta muller, ao fin e o cabo vin o Sur con 14 anos e é das primeiras películas que lembro que me gustou dun xeito diferente e que creía ter entendido. Arqueoloxía da adolescencia, xeración X, conexión xeracional, simbolismo afectivo ... algo así

O maior espectáculo do mundo, comezou

Ante semellante espectáculo caben moitas opcións.
Visto o previsible desenlace, sentarse e disfrutar é unha opción. Outro día explícome algo máis.